Oddział górniczy Blachownia

Wielkie piece powstałe w Blachowni do pracy potrzebowały dużych ilości drewna i rudy żelaza. Surowiec dostarczało do huty kilkanaście kopalń z tzw. Oddziału Blachownia. Ich listę – zamieszczoną w dziele Hieronima Łabęckiego – przedstawiam poniżej:

• Kamienica Polska – kopalnia utworzona w 1836 roku; pracowali w niej: sztygar, 30 górników oraz 15 pomocników,
• Bargły,
• Nierada,
• Konopiska,
• Kopalnia Antoni w Dźbowie – otwarta w 1834 roku; pracowali w niej: 1 sztygar, 12 górników oraz 6 pomocników,
• Kopalnie w Gnaszynie, Łaźcu, Warpiach i Całce,
• Kopalnia w Młynku,
• Kopalnia pod Zakrzewiem,
• Kopalnia pod Małą Wręczycą,
• Kopalnia Konstanty koło Pierzchna – pracowali w niej: sztygar, mierca rudy, 8 górników oraz 8 pomocników.

Wymienione wyżej kopalnie dostarczały rocznie do huty około 50 000 kibli rudy żelaza.

Kibel był dawną jednostką objętości używaną w polskim górnictwie i hutnictwie. W przeliczeniu na współczesne miary wynosił około 0,14 m³ (140 litrów), a waga mieszczącej się w nim rudy mogła sięgać 200 kg lub więcej – w zależności od gęstości i jakości surowca. Z wyglądu kibel był dużym, najczęściej drewnianym lub okutym pojemnikiem przypominającym kubeł. Za jego pomocą wyciągano wydobyty urobek na powierzchnię szybów, przez co naturalnie stał się on powszechną miarą ilości wydobycia.

Źródła:
Hieronim Łabęcki, Górnictwo w Polsce, Tom 1, 1841 r.